Kobakkie Blogt

Van Zaans groen, naar Gelders blauw #vraagteken.

En dan heb ik het niet over verfkleuren, maar over een eventuele verhuizing van formaat. Ik hoor je denken: ja hoor, daar gaat ze weer! En eerlijk is eerlijk: Ik moest er zelf ook hard om lachen terwijl ik deze eerste blog typ.

Lees hieronder hoe en wat 🙂

De keuze om misschien te gaan verhuizen is namelijk niet zomaar ontstaan. Het verhuizen van een gezin van west naar oost Nederland is natuurlijk een behoorlijk ingrijpende gebeurtenis die behoorlijk wat stress en slapeloze nachten met zich meebrengt. Het is immers geen halfje brood! 😉

Maar Danny en ik zijn al langer om ons heen aan het kijken naar een groter huis en we hebben ook al vaker tegen elkaar gezegd dat een vrijstaande woning, met grote tuin en meer ruimte toch wel echt fantastisch zou zijn! Helaas is Gaston nog niet langs geweest… #goeeeeeeeeedenavond.

Geregeld zaten we met zijn 2tjes thuis op de bank een beetje rond te koekeloeren op Funda. Gewoon, omdat het kan en echt ontzettend leuk is. We hebben heel wat huizen bekeken, beoordeeld en veroordeeld (over smaak valt niet te twisten zullen we maar zeggen).

Heel serieus was het niet, maar onbewust ben je er toch mee bezig. Destijds hebben we het gelaten voor wat het was. We zaten middenin de coronacrisis en de verbouwingen van 2020 (het plaatsen van een dakkapel en een nieuwe badkamer) in ons eigen huis in Zaandam. Ondertussen wel met mijn ouders gesproken over onze eventuele droomplannen en ook een balletje opgegooid om misschien samen iets te gaan kopen, ooit, ver in de toekomst…

Want met het oog op diezelfde verre toekomst en de afstand tussen Zaandam-Zeist, vonden we het allemaal wel een prettig idee om dichterbij elkaar te komen wonen. Ik heb namelijk geen broers of zussen en de zorg voor mijn ouders komt t.z.t voor mijn rekening. En jullie moeten weten dat mijn ouders er altijd voor mij hebben gestaan! Gesteund, gemotiveerd, geholpen en nog zoveel meer. Daarnaast heb ik een zeer fijne band met mijn ouders en Danny gelukkig ook. Ik ben al langer met de vraag bezig: hoe moet dat nou toch later? En ik weet, ik wil er zijn voor mijn ouders zodra het nodig is.

Ondertussen was onze verbouwing klaar en was het inmiddels januari. Mooie dakkapel, inbouwkasten, nieuwe badkamer MET BAD! Alleen nog her en der een likje verf en wat plintjes leggen. Dan was ons fijne huis in Zaandam af. Aan de krappe kant, maar wel af!

Tijdens weer een avondje Fundafielen (het is bijna een werkwoord), komen we weer een aantal mooie huizen tegen. We kijken elkaar aan en hebben de verdere avond goed gepraat over wat wij nou eigenlijk echt willen.

Door corona werkt Danny namelijk thuis. Lees: hij zit met 2 monitoren en een headset aan z’n oren, aan onze eetkamertafel. Is niet ideaal kan ik jullie vertellen. (probeer eens koffie te zetten met een koffiebonen apparaat, terwijl hij in een online meeting zit…).

Ook heb ik zelf de laatste tijd ontzettend veel nagedacht wat ik nou precies wil qua werk. 2020 is een zeer emotioneel en zakelijk zwaar jaar geweest. Corona heeft mij flink aan het denken gezet en samen met mijn bedrijfscoach heb ik een aantal knopen doorgehakt en doelen uitgestippeld. Don’t get me wrong: mijn huidige studio op het Hembrugterrein is echt top! Maar ik weet inmiddels wat ik wil en daar heb ik simpelweg meer ruimte voor nodig.

Wat kon ons nou gebeuren? We kunnen toch gaan kijken, onderzoeken en ervaren wat we ervan vinden? Beklonken met een glas rode wijn: we gaan gewoon bezichtigen!

Zo begon ons nieuwe avontuur met een zeer statig huis in Smilde, Drenthe. Waar we allemaal potentie in zagen. Dit huis kwamen wij trouwens tegen via het geweldige Instagram profiel van Droom te koop! Zeker de moeite waard om te volgen!

Samen met mijn moeder ben ik naar Smilde gereden. Wat we aantroffen in Smilde is bijna een geheel nieuwe blog waard. Er was namelijk maar een optie voor dat huis: slopen en herbouwen. Naast de staat van het huis, lag het ook aan een te drukke weg en zo waren er nog wel een aantal ‘aandachtspuntjes’. Het was een dikke vette nee en we besloten om rustig aan verder te gaan kijken.

De bezichtigen werden er meer en meer en hebben we gedaan in januari/februari. Van woonboerderijen, tot een huis in Almelo waar een B&B in zat. Van mooi, lelijk en opknappers. Naar te klein, slechte locatie etc etc. Het waren ze allemaal (behoorlijk) net niet… Maar we wisten met elke bezichtiging wat we wel zochten!

En toen kwamen we, al fundafielend, 1 huis tegen waar we allemaal ontzettend enthousiast van werden. Groot, mooi gebouwd, met een fijne ruime tuin en de mogelijkheid om wonen en werken te kunnen combineren. Ouders hebben een eigen entree naar een fijn appartement, ik een fantastische werkruimte/atelier en voor ons gezin een prachtig huis. Het voelde via de foto’s op Funda al direct goed. Sterker nog, we waren het al aan het inrichten…

Dus, de verkopende makelaar gebeld, afspraak ingepland en daar gingen mijn mams en ik: op naar Beltrum! Een plaats vlakbij Groenlo en op 20 minuten rijden vanaf Enschede. Middenin de prachtige achterhoek, een regio waar ik vroeger vaak gekampeerd heb met mijn ouders.

Overweldigd, dat is het juiste woord voor hoe wij ons voelden na die eerste bezichtiging. Titia en ik wisten beide even niet zo goed wat we nou zojuist bezichtigt hadden. Want het was een immens groot, ruim, mooi onderhouden, karaktervol huis (het pand heeft ook nog eens een bijzonder verhaal). Het was precies wat we zochten. Op de terugweg naar Zeist en Zaandam, hebben we contact gelegd met een aankoopmakelaar (Roelof Vos van Thoma Post Makelaars in Lochem) en besproken hoe en wat nu verder…

Daarnaast zijn financiën ook wel van belang en hebben we ook contact opgenomen met Ed Huppelschoten van Vixx Financiën.

Ondertussen werd er een 2e bezichtiging ingepland voor vrijdag 19 februari. Kids mee, Danny en mijn pa ook mee. En Roelof, onze aankoopmakelaar, niet te vergeten. Mega super spannend, want wat als de kids het niks vonden, zien zij het zitten om te verhuizen naar letterlijk de andere kant van het land?  Er hing een gezonde spanning met een serieuze ondertoon. Zodra we binnenstapte wisten Titia en ik het weer: dit is het huis waar we samen kunnen en willen wonen.

Kees, Danny en onze kids waren dol enthousiast! Kees was verkocht bij het zien van de enorme garage voor zijn Triumph Spitfire, Lucas zag zichzelf al zitten gamen in zijn nieuwe kamer en Sven had de tuin, bijkeuken en trap al volgebouwd met hotweels banen. 

En toen wisten we het, dit gaat serieus worden. We gaan bieden en op naar de volgende stap.

X Sarah

• 

• 

•